Je schuldig voelen terwijl je niets fout hebt gedaan

Als het gevoel van schuld je overneemt.

Deze blog gaat over het thema schuld. Want hooggevoelige vrouwen voelen zich vaak schuldig of vragen zich af wat ze fout hebben gedaan. Misschien herken je dit wel:

Je bent moe en je hoofd zit vol. Eigenlijk voel je aan alles dat je even rust nodig hebt.

Maar dan komt je partner thuis van zijn werk en begint te praten. Je voelt zijn frustratie en ook dat hij zijn verhaal even kwijt wil. Maar jij bent moe en je kunt je aandacht er niet bijhouden. En je merkt ook dat zijn frustratie iets met jou doet. Je voelt dat je nog meer moe wordt maar je blijft luisteren. Eigenlijk voel je dat je geen ruimte hebt voor zijn verhaal maar je zegt het niet. Je past je aan. En later, als je merkt dat je partner ook stiller wordt en zich terugtrekt en zich om gaat kleden begint het malen.

Had ik anders moeten reageren? Was ik toch te kortaf? Had ik duidelijker moeten zijn?

Je vraagt je ook af of je het niet verpest hebt. Want je vindt eigenlijk ook dat je er helemaal voor hem had moeten zijn maar het lukte niet en je durfde ook niet te zeggen dat het nu teveel was. Je voelt je schuldig dat je er niet helemaal kon zijn.

Dat is iets wat heel veel hooggevoelige vrouwen herkennen in hun relatie. Je voelt niet alleen veel, je betrekt ook heel snel veel op jezelf. Je neemt verantwoordelijkheid voor de sfeer, voor alles wat er gebeurt tussen jou en de ander. En dan voel je je schuldig als iets niet is gelukt.

Schuldgevoel omdat je moe bent. Of schuldig omdat je ruimte nodig hebt. Je voelt je schuldig omdat je geraakt bent. Of omdat jij weer degene bent die moe is en ruimte nodig heeft voor zichzelf. En misschien denk je dan al snel: zie je wel… ik doe het weer niet goed. Maar heel vaak is dat schuldgevoel niet het bewijs dat jij echt iets fout hebt gedaan. Heel vaak is het een oud patroon.

Als hooggevoelige vrouw voel je veel. Je merkt kleine veranderingen op in toon, in energie, in houding. Je voelt het snel als er iets veranderd in het contact. Dat is heel mooi. Het is ook een prachtige kwaliteit. Alleen het kan er ook voor zorgen dat jij veel te snel gaat denken dat jij degene bent die iets moet oplossen. Dat jij ervoor moet zorgen dat de sfeer goed is. Dat jij het gesprek moet herstellen. Dat jij het anders had moeten doen. Dat jij minder gevoelig had moeten zijn.

En zo draag je als snel veel meer dan goed voor je is. Wat ik vaak zie, is dat hooggevoelige vrouwen heel zorgvuldig zijn in relaties. Ze stemmen af en denken vooruit en willen de sfeer graag goed houden. Ze houden rekening met de ander en ze willen ook graag liefdevol zijn. Maar ondertussen raken ze zichzelf steeds een beetje kwijt. Want als jij voortdurend bezig bent met wat de ander nodig heeft, raak je het contact met jezelf kwijt. Je vergeet jezelf af te vragen hoe het met jou gaat.En dat is precies waar schuldgevoel vaak overheen walst.

Wat er onder dat schuldgevoel ligt

Maar onder dat schuldgevoel ligt vaak iets heel anders. Een angst om te veel te zijn. Een oude pijn van niet begrepen worden. En ook een verlangen om gezien te worden. En vaak ook een diep verlangen naar rust, veiligheid en wederkerigheid.

En soms zit daar ook een kindsdeel onder. Een oud deel in jou dat ooit heeft geleerd: als ik me aanpas, blijft het veilig. Als ik rekening houd met de ander, voorkom ik spanning. Als ik niet lastig ben, blijf ik in verbinding met de ander. En dat wil ik graag zo houden.

Dan is je schuldig voelen iets wat een oud patroon is en waarin je automatisch aan gaat. Niet omdat jij werkelijk schuldig bent. Maar omdat een deel van jou ooit heeft geleerd dat aanpassen veiliger is dan eerlijk voelen wat jij zelf nodig hebt.

Misschien herken je dat wel. Dat je niet alleen kijkt naar jouw eigen aandeel, maar dat je bijna automatisch de hele verantwoordelijkheid op je neemt. Zelfs voor de stemming van je partner.

Dat is zwaar en echt teveel. Want dan ben jij niet alleen bezig met jouw eigen gevoel, maar ook met het dragen van iets wat eigenlijk tussen twee mensen in gebeurt.En dat kun je niet blijven doen zonder jezelf kwijt te raken.

Van schuldgevoel naar volwassen liefde

De vraag is dus niet alleen: waarom voel ik me zo schuldig? De diepere vraag is veel meer: waarom neem ik zo snel verantwoordelijkheid voor alles? Waarom voelt het alsof jij degene moet zijn die het oplost? Waarom voelt jouw behoefte als een belasting voor de ander? Waarom voelt trouw zijn aan jezelf soms alsof je de liefde in gevaar brengt?

Dat zijn belangrijke vragen. Want daar begint bewustwording.

Je kunt het veranderen door jezelf af te vragen: Ben ik nu werkelijk schuldig? Of voel ik me verantwoordelijk voor iets dat niet helemaal van mij is? Dat onderscheid is zó belangrijk. Want natuurlijk mag je kijken naar jouw aandeel. Dat is ook een volwassen stuk. Natuurlijk mag je ook voelen: hé, had ik iets anders kunnen doen? Maar het wordt ongezond als jij automatisch alles naar je toe trekt en jezelf daarin verliest.

Liefde in de relatie vraagt niet van je dat jij jezelf terugtrekt of alle verantwoordelijkheid op je neemt. Liefde vraagt ook niet dat jij steeds degene bent die het opvangt, die invoelt, die het begrijpt, die zich aanpast. Liefde mag wederkerig zijn en gelijkwaardig.

En dat betekent ook dat jij mag voelen wat jij nodig hebt. Dat jij mag zeggen: ik merk dat ik moe ben. Of: wat je nu deelt raakt me meer dan ik dacht. Of dat je je schuldig voelt maar eigenlijk vooral behoefte hebt aan begrip.

Dat is eerlijk en ook de beweging die nodig is. Dat je leert spreken vanuit de volwassen vrouw in jou. De vrouw die goed kan onderscheiden wat van haar is en wat van de ander. De vrouw die niet alles meer alleen hoeft te dragen. De vrouw die haar gevoeligheid niet langer ziet als zwakte, maar als een talent dat ze in kan zetten om een diepe verbinding te maken met de ander.

Als je dit kunt en je daarin echt jezelf durft te zijn geeft dat zoveel rust. Omdat je niet meer alles hoeft te scannen en niet meer automatisch alles op jezelf betrekt. En ook rust omdat je jezelf niet meer verlaat. En van daaruit kan ook je relatie veranderen. Niet dat alles dan ineens perfect gaat. Dat was in mijn relatie ook niet het geval. Maar als er meer echtheid ontstaat en is dat voor je partner ook fijn. Dan hoeft hij niet te raden hoe het met jou gaat of wat je wilt. Eerlijk zijn en echt geeft veel verbinding.

Graag help ik je om die gelijkwaardige en wederkerige relatie te creëren met je partner waarin je echt jezelf mag zijn en je gezien en begrepen voelt. Herken jij je in dit verhaal en wil je graag wat meer weten over hoe ik werk? Vraag dan een kennismakingsgesprek aan. Ik kijk graag met je mee of ik iets voor je kan betekenen. Mail dan naar welkom@ritamulder.com.